Wij zijn Wolter en Karlijn Dijkstra. Afgelopen zomer zijn wij naar Namibië geweest. De eerste twee weken van onze reis hebben wij Chris en Jessie van Rooyen bezocht. Chris is de vader van Jac-Louis. Chris en Jessie wonen samen met hun gezin bij het Queen Sofia, dit project ligt tussen Outjo, Otjiwarongo en Otavi. Dit is een gebied waar 50 zwarte gezinnen leven. Op dit terrein staat een school, een kliniek, een hostel, en een kerk. Chris helpt de bevolking met het werken en onderhouden van vee, en Jessie geeft trainingen over de karakters van God. Elke periode staat er een karakter centraal zoals bijvoorbeeld ‘verantwoordelijkheid’ of ‘respect’. Op deze manier leert zij de bevolking verantwoordelijk  en met respect om te gaan met de bezittingen die zij daar hebben.
Wij hebben Chris en Jessie leren kennen als twee zeer liefdevolle mensen met een groot hart voor het werk wat zij doen, maar bovenal voor God. De bemoediging die zij ervaren voor dit werk is wat in Zacharia 4:6 staat:

 'Niet door kracht en niet door geweld, maar door Mijn Geest, zegt de Heere van de legermachten.'

Wat hebben wij gedaan?
In de twee weken dat wij daar waren, hebben wij lessen gegeven op school. Karlijn gaf Engelse les en Wolter gaf sportlessen. Verder gaven wij in de middag nog bijles in het leesonderwijs. Op deze manier konden wij laten zien op wat voor manier wij lesgeven in Nederland. Dit bleek heel anders dan dat zij gewend waren. Zo deed Wolter allerlei sportspellen terwijl de leerlingen gewend waren om rondjes om de school te rennen. Karlijn deed allerlei interactieve werkvormen met de kinderen. De onderwijzers waren erg verrast dat zij de leerlingen plezier zagen hebben. Veel docenten hebben onze lessen bezocht, uitgebreid onze werkvormen opgeschreven en wij hebben hen ook nog allerlei werkvormen meegegeven.

Op de school zitten 180 leerlingen, waarvan er ongeveer 90 kinderen in het hostel wonen. Dit hostel is nodig toe aan vernieuwing. De kinderen krijgen er vaak maar één keer op een dag een klein beetje pap. De armoede spat ervan af. De kinderen slapen op hele oude, vaak kapotte, matrassen en er is veel gebrek aan hygiëne. De meeste kinderen hebben een ernstig vitaminetekort. Dit bleek toen er een een jongetje naar de kliniek moest omdat hij steeds wegviel tijdens de lessen. Volgens de dokter had hij vitamine nodig. Toch heeft de dokter dit niet gegeven omdat zijn hongergevoel dan erger zou worden. Met een paracetamol werd hij weer terug naar school gestuurd.

Hoe nu verder?
Wij geloven dat wij niet voor niks op deze plek zijn geweest. Het heeft onze harten geraakt en willen en kunnen deze noodkreet niet links laten liggen. Samen met Chris en Jessie hebben wij nagedacht over de manier waarop wij deze mensen en kinderen kunnen helpen. Beide denken wij dat het vitaminetekort als eerste aangepakt moet worden.
Vandaar dat wij ons hebben aangesloten bij de Stichting Light for the Children NL. Op deze manier zijn de giften die wij naar Chris en Jessie sturen voor het Project Queen Sophia ook aftrekbaar van de belasting. Als eerste willen wij de kinderen in het hostel meer vitamines geven. Op de langere termijn is het onze droom om onder andere de bevolking zelf eigenaar te laten maken van een groentetuin waarmee zij zichzelf kunnen voorzien van groenten en fruit. Om dit te kunnen realiseren is er ook een hek om het terrein nodig. Ook kunt u meebidden voor dit project en voor de manier waarop wij dit alles het beste vorm kunnen geven.