Nieuwsbrief april

We voelen ons beperkt door onze taal...
In gesprekken maar ook nu wanneer we onze ervaringen op papier willen zetten, voelt het alsof er niet genoeg woorden en niet de juiste woorden zijn om te beschrijven hoe de afgelopen weken voor ons waren. Onze dagen zijn zo vol met allerlei manieren van zorg en hulpverlening aan onze medemensen.
Vandaag masseer ik (Gijsbertha) het handje van een gehandicapt dochtertje (2 jaar), mijn ogen lopen vol tranen wanneer ik zie hoe zij mij probeert aan te kijken en hoe zij lacht op het horen van onze stemmen.
Wat willen we haar graag een betere toekomst geven...

Vorige week stonden we bij de vuilnisbelt om 3 van onze sponsorkinderen te zoeken. We vonden hen met hun ouders tussen het vuilnis, opzoek naar iets van waarde... Het volgende moment sta ik (Jac-Louis) tussen een groep straatkinderen en wens dat we een oplossing voor hen hadden. Hun grote ogen, toch met een verwachting kijken naar mij op, maar mijn woorden en handen schieten te kort. Hun nood is groter dan alleen een brood, groter dan een dak boven hun hoofd. Hun ouders waren en zijn afwezig... Samen bezoeken we een jongen van 10 jaar oud, hij zit op de grond want lopen of staan kan hij niet maar wat een heldere ogen heeft hij en wat een stralende glimlach. Wanneer hij onze auto voorbij ziet rijden, draait hij zijn gezicht en kijkt ons na tot wij uit het zicht verdwenen zijn. Soms gaat zijn handje omhoog en zwaait hij. Er is geen vorm van hulpverlening voor deze jongen beschikbaar in Gobabis...als er niks veranderd, zit hij over tien jaar nog op dezelfde manier, op dezelfde plek, met dezelfde prachtige glimlach?
Help!!
In ons voelen we een schreeuw omhoog, Vader, help ons! Geef ons wijsheid, de juiste gedachten en woorden, de juisten daden, de juiste middelen zodat we kunnen doen wat U wilt dat wij doen

.

Lighthouse
Na een intensieve periode van opvang van verschillende kinderen hebben we voor ons gevoel 5 weken ‘vakantie’ gehad want we hadden alleen onze Adam om voor te zorgen :). Het was goed om weer wat meer rust in ons eigen huis te hebben want buiten is de storm altijd aan de gang. Maar sinds deze week zorgen we voor een meisje van 9 jaar. Zij was degene die water voor haar gezin ging halen, eten kookte (als er eten was) op haar jongere zusjes paste en ook nog naar school probeerde te gaan. Nu zij bij ons is, kan zij weer kind zijn. De ouders begeleiden wij in diezelde tijd om weer ouders te zijn voor hun kinderen. Wel lekker om tenminste een beetje structuur in onze dag te hebben want dit dametje moet naar school :).

Onderwijs
Een school met kosthuis buiten Gobabis waar 14 van onze sponsorkinderen naar school gaan heeft een probleem. Zij krijgen vanuit de regering niet genoeg financiele ondersteuning om de kinderen te kunnen onderhouden die bij het kosthuis wonen. Dit betekent dat de kinderen 5 weekenden extra vrij krijgen en naar hun eigen huis moeten zodat het kosthuis geld kan besparen. Aangezien dit extra financiele druk is op de ouders (verzorgers) hebben we geregeld dat onze sponsorkinderen die weekenden toch bij het kosthuis kunnen blijven maar dan moeten wij voor de kosten zorgen. We betalen dan voor het eten en voor de juffrouws die toezicht over de kinderen houden. Op deze manier behouden de kinderen beter hun concentratie op hun schoolwerk.

Dankbaar
We zijn dankbaar voor de regen die al gevallen is..
We zijn dankbaar met ons zusje Geertje die bij ons is tot en met juni DV.
We zijn dankbaar met Adam die zo heerlijk ontwikkeld en ons elke dag zo lekker laat lachen.

We zijn dankbaar voor onze gezondheid.
We zijn dankbaar voor onze auto die ons over moeilijke zandwegen helpt.
We zijn dankbaar voor onze meubels...
Een paar weken terug hebben we een man ontmoet en nadat hij hoorde wat voor werk wij in Gobabis doen, vroeg hij wat wij nog in ons huis nodig hadden. We keken elkaar aan en dachten aan hetzelfde, een bank. We hebben nog nooit een eigen bank gehad en op dat moment leenden wij een bankstel van de huis eigenaar. De man nodigde ons uit om diezelfde dag naar zijn meubel bedrijf te komen en daar een bankstel uit te zoeken. We voelde ons zoals kleine kinderen in een hele grote speelgoedwinkel :). Aan het eind van ons bezoek aan die winkel gingen we naar huis met een lijst van meubels wat die week erna bij ons huis afgeleverd zou worden. Bijna alle meubels die in ons huis stonden die niet van ons waren, heeft die man vervangen met nieuwe meubels voor ons... Een bankstel set, 8 eetkamer stoelen, een twee persoonsbed, een diepvries en een koffietafel met 4 krukjes erbij.
We kunnen niet genoeg dank u wel zeggen tegen onze Voorziener God!

............

Onze ogen blijven maar omhoog voor onze dagelijkse behoeften omdat we steeds weer ervaren Hij vergeet ons niet...

Vrede en liefde toegewenst vanuit een koel Gobabis maar een warme groet van ons,
Jac-Louis, Gijsbertha en Adam